درس 15 : با اين اشكالات چگونه به خدا ايمان آوريم ؟ با كشف علل طبيعى نيازى به « خدا » نيست برخى از مادىها مىگويند : اعتقاد به خدا معلول جهل بشر به علل طبيعى بوده است ؛ زيرا وى از يك سو از علل بسيارى از حوادث و پديده‌ها مانند زلزله ، طوفان ، ماه گرفتگى ، خورشيد گرفتگى و علل بسيارى از بيمارىها آگاه نبود . ازديگرسو به حكم عقل و تجربه براى هر پديده‌اى علتى قائل بود ، از اين‌رو ناچارشد كه براى هر يك از پديده‌ها علتى فرض كند ، ولى چون به علل واقعى آنها راه آشنايى نداشت ناچار شد براى همه ، علتى به نام خدا فرض كرده او را سرچشمهء همهء حوادث بداند . اكنون كه علل بسيارى از آن حوادث و پديده‌ها روشن گرديده است و بشر در مسير كشف علل ديگر مجهولات خود قرار گرفته است ديگر ، براى اين عقيده ( كه علت همه چيز خداست ) محلى باقى نمىماند . اشكال روزهايى كه بشر از سرچشمهء علم و دانش دور بود و روابط علل و معلولات طبيعى را هنوز كشف نكرده بود با هر موضوع پيچيده‌اى كه رو به رو مىشد و از درك علل مادى آن عاجز مىگرديد بىدرنگ دست به دامن علت‌هاى غير مادى مىزد و علت تمام آنها را خدا مىناميد .